Een voorstelling over het abstraheren van ‘’normaal’’ gedrag en de sociale codes die wij als Nederlanders in de openbare ruimte hanteren. Waar ligt de grens? De grens van wanneer het kijken naar een ander onacceptabel wordt?
In deze voorstelling gaan vier mensen zich tot elkaar en de ruimte om zich heen verhouden. Vier mensen op straat. Vier mensen in een metro coupé. Vier mensen in elkaars hoofd. In de nabijheid van andere mensen botst de drang om gezien te worden met de confrontatie die dat met zich meebrengt.
Binnen dit project heb ik samengewerkt met Dimphy Claessens (AHK Docent Theater), Lucas Vonk (HKU Muziek en Technologie) & Hidde Oppers (HKU Muziek en Technologie).
![](https://exposure.hku.nl/project-assets/3303/a82ee23adfbbea380d42b65e4bb292a12190ed87c7b9af067f2501f661744d6bdff68ca583b7bd64024e5fb0a78467df168e6d666834b3c6e536773c8d43449f.jpg)
Artist statement
Als Docerend theatermaker vind ik het belangrijk om in contact te staan met de ander. Wie staat er echt voor me en waar ligt diens kracht? Ik werk het liefst interdisciplinair, een vorm waarin iedereen in diens discipline kan uitbloeien. Deze kwaliteit zet ik in binnen mijn collectief, Collectief Krodi&MohR. Een collectief dat een fluïde vorm aanneemt, die zich per project versterkt in de nodige disciplines.
Afgelopen jaar heb ik me als maker verdiept in Filmisch Theater, een stijl die zonder contact tussen de theatrale middelen niet kan staan. Net als ik, zonder de andere middelen kom ik niet tot mijn recht. In mijn ogen maak je niet alleen, dat doe je samen.
Ambities
Over vijf jaar zie ik mezelf in meerdere disciplines werkzaam. Binnen mijn Theatercollectief Krodi&MohR als maker, vormgever en acteur, als theaterdocent in het vak theatermaken aan vooropleidingen en MBO's verspreidt door heel Nederland en als Art Director op filmsets. Zoals je wel kan lezen houd ik me het liefst met verschillende dingen bezig, en sta ik open voor verschillende soorten projecten.
Geleerd tijdens de studie
Als ik 1 ding zou moeten kiezen dan zou dat toch wel zijn dat maken en begeleiden hand in hand met elkaar gaan. In het begin van de studie riep ik dat ik absoluut geen docent was, maar alleen maker wilde zijn. Dit komt doordat er een vooroordeel hangt over het woord "Docent". Het wordt gezien als iets saais, of misschien wel iets braafs. Deze studie heeft mij het tegendeel bewezen. Als docent, en zeker theaterdocent, ben je essentieel voor iemands ontwikkeling. Je maakt samen iemands leerlijn. Of dat nu op een middelbare school of binnen een theatergezelschap is. Deze studie biedt je het inzicht om met een ander te kunnen werken. Echt samenwerken.
Hoe maak je een Filmische voorstelling?
Wat mijn visie/definitie is geworden:
“Filmisch theater is voor mij theater waarin ruimte en tijd worden vervormd tot een nieuwe werkelijkheid waarin een visuele esthetiek bestaat. Binnen deze nieuwe werkelijkheid wordt het publiek ondergedompeld in de gecreëerde wereld.”