Schizofrenie met anosognosie (slecht ziekte-inzicht) is een van de meest ernstige psychiatische aandoeningen (EPA) die iemand kan hebben. Vaak wordt deze groep nog onbegrepen en vallen ze buiten de boot op maatschappelijk en sociaal gebied. Door het slechte ziekte-inzicht zien ze niet in dat de ziekte de veroorzaker is van vele ongemakken. In het ziekteproces worden naasten onherroepelijk meegenomen. Waar hun dierbare moeilijk hulp accepteert komt de mantelzorg vaak op de schouders van naasten terecht. De onmacht en druk die ze ervaren is dan ook zeer hoog. Mogelijkheden om hier iets aan te doen zijn er nauwelijks. Mijn project ‘samen met molentjes lopen’ zoekt nieuwe methodes om naasten te helpen bij deze onmacht. Door gebruik te maken van ontwerpprincipes en ludodidactiek wordt er een brug geslagen tussen ontwerpen en wetenschap.
Commentaar project Jim van Os: Hoogleraar psychiatrie en voorzitter Divisie Hersenen UMCU

Samen met molentjes lopen

De centrale vraag van mijn onderzoek is:

“Kan ik een tool ontwerpen die er voor zorgt dat naasten beter kunnen omgaan met de kwetsbaarheid van hun dierbare en de onmacht die zij ervaren, waardoor het contact ver- betert en ze meer kunnen betekenen in het herstelproces?”

Uit onderzoek is naar voren gekomen dat de LEAP-methode ontwikkeld door Xavier Amador specifiek op het gebied van schizofrenie met anosognosie goede resultaten heeft behaald. De methode krijgt sinds kort steeds meer voet aan de grond binnen de psychiatrie en is gericht op reflectief luisteren en communiceren met iemand met anosognosie. Deze methode is literatuur en therapie gericht wat binnen de lean back media valt. Dit project heeft LEAP vertaald naar een lean forward media, wat heeft geresulteerd in het spel ‘een waan-zinnige route’. Het biedt naasten dezelfde handvatten als de LEAP-methode op een laagdrempelige en metaforische manier.
Supportive_Narrative_Twan_MaCC_WillemJan_Renger.pdf
Twan Vaal

Twan Vaal

25 juni 1989
Volg
  1. Artist statement; wat is je specialisme, wat maakt jouw werk uniek?

    Als (product)ontwerper begeef ik me op een scheidslijn tussen wetenschap en design. Dit ‘grijze gebied’ is waar ik me thuis voel. Hoe kan ik wetenschap gebruiken om mijn ontwerp te onderbouwen en verbeteren? Hoe kan ik ontwerpen gebruiken om wetenschappers vernieuwende mogelijkheden en innovaties te tonen die, wellicht, buiten hun specialisme vallen?
    Ik ben er sterk van mening dat samenwerkingen tussen verschillende disciplines zal leiden tot innovatie. Als ontwerper staat voor mij het welzijn van de mens en onze aarde hierin centraal.

  2. Wat zijn je ambities? Wat wil je over vijf jaar bereikt hebben?

    Mijn ambitie is om het project ‘samen met molentjes lopen’ dat ik aan de Master Crossover Creativity heb gedaan door te zetten en hier zoveel mogelijk naasten in de toekomst mee te helpen.

  3. Wat is het belangrijkste dat je hebt geleerd tijdens je studie?

    Doorzetten en uitgaan van eigen kunnen. Door bezig te zijn met een zeer persoonlijk en confronterend project heb ik deze master geleerd dat ‘door de shit heen gaan’ soms de enige manier is om tot een goed resultaat te komen.