In 2021 zal de omgevingswet in werking treden waarbij het Rijk, de provincie en de gemeente een omgevingsvisie moeten opstellen met het oog op het bereiken van een veilige en gezonde fysieke leefomgeving en deze gebruiken en ontwikkelen om er maatschappelijke behoeften mee te vervullen. Samen met ambtenaren, beleidsmakers, bewoners, huurders, eigenaren, woningcorporaties, winkeliers, bedrijven, professionals, scholieren, studenten en passanten hebben we onderzocht hoe bewoners mee kunnen denken over de toekomst van hun wijk; burgerparticipatie. Niet alleen bleek het belangrijk om een representatieve afspiegeling van bewoners aan tafel te krijgen, het is belangrijk om op een persoonlijke en empathische manier met bewoners in gesprek te gaan, echt naar elkaar te luisteren, ervaringen te delen en elkaars perspectief leren zien en dit zichtbaar te krijgen. In plaats van mensen naar ons toe te laten komen, zijn wij naar de mensen toegegaan op een manier die bij hun past. Door deze mensen te verbinden, hun stem zichtbaar te maken zodat zij kunnen bijdragen aan hun wijk en kunnen deelnemen aan hún toekomst. Door een iteratieve werkwijze; Wensen en ideeën ophalen en weer teruggeven, ophalen en weer teruggeven ontstaat er een speelse en relevante informatiestroom. Hiervoor hebben wij 4 experimenten ontworpen, geprototyped en getest. Samen, door de wijk, voor de wijk.
c5dc19f0-5c39-4ae3-bc04-dfabe621476f.jpg
De buurtfotograaf
947944e9-288a-435d-aa99-df90425ffff4.jpeg
De Luisterpaal

Baas van de basis

Voor een kind heeft de scheiding van zijn ouders grote impact op zijn leven. Een scheiding gaat gepaard met veel veranderingen. Volgens cijfers van het CBS hebben jaarlijks 70.000 kinderen te maken met de scheiding van hun ouders. Kinderen die een scheiding meemaken hebben volgens onderzoek twee keer zoveel kans op het ontwik- kelen van problemen in vergelijking met kinderen waarvan de ouders nog bij elkaar zijn. (Graaf, 2005)
Van één huis naar twee huizen, het minder zien van zijn ouders, familie en vrienden en soms het wisselen van school. Kinderen krijgen thuis te maken met spanningen, ruzies en hun veilige basis valt weg. Hierdoor kunnen zij boosheid, verdriet, angst, opluchting ervaren en voelen zij zich schuldig.
Sinds 2009 zijn scheidende ouders met minderjarige kinderen daarom wettelijk verplicht om een ouderschaps- plan op te stellen, waarin zij de gevolgen van de scheiding voor hun kinderen vastleggen. Volgens de wet moeten ouders de kinderen op gepaste wijze hierin betrekken. (Rechtsvordering, 2009) Uit mijn onderzoek blijkt dat weinig ouders dit doen. Het probleem is dat veel ouders niet weten hoe zij hun kinderen kunnen betrekken bij de scheiding, terwijl kinderen hun visie wel degelijk kenbaar willen maken en dat daar rekening mee gehouden wordt.
Inmiddels worden er veel training voor kinderen aangeboden die zich richten op het verwerken van de scheiding, het leren begrijpen van de scheiding en hiermee omgaan door het een plekje te geven. Echter worden kinderen vaak pas aangemeld nadat de fysieke scheiding al achter de rug is en er in de praktijk problemen voor een kind ontstaan. Daarom is het voor kinderen belangrijk om al vroeg in de scheiding mee te denken over de hun toe- komst en de gevolgen van deze scheiding. Over dit vraagstuk heb ik mij tijdens de master Crossover Creativity gebogen. Om als ontwerper inzicht te krijgen in het juridische speelveld van een scheiding en de belevingswereld van kinderen was een cross-over samenwerking tussen deze verschillende sectoren nodig.
Het blijkt voor kinderen namelijk niet zo eenvoudig om mee te denken over hun toekomst na de scheiding, al helemaal niet tijdens de scheiding zelf. Communiceren over de gevolgen van een scheiding kan lastig zijn, omdat een kind het moeilijk vindt zijn gedachten en gevoelens onder woorden te brengen.
Spel blijkt voor kinderen de taal en manier van communicatie. Hierdoor kunnen kinderen spelenderwijs leren hun gedachten en gevoelens onder woorden te brengen. Door ontwerp in te zetten tijdens mijn onderzoek heb ik ontdekt dat spelen een kind in staat stelt om over huidige en toekomstige situaties na te denken. Hierdoor gaan ze zien dat het ook anders kan. Dit brengt begrip, erkenning en verandering bij een kind teweeg waardoor hij weer regie ervaart en erkend wordt in zijn unieke wezen en zelfvertrouwen krijgt om mee te durven denken over zijn toekomst.
Door kinderen in spelvorm een visie te laten ontwikkelen over de situatie tijdens en na de scheiding, zal er voor ouders meer inzicht komen in de behoefte en wensen van hun kinderen, zodat zij hier tijdig rekening mee kunnen houden. Hierdoor ontstaat er ruimte voor kinderen en hun ouders om over de situatie te praten, zodat zij zich beter kunnen positioneren en voorbereiden en worden deze kinderen baas over hun eigen basis.
Lucy van Dorst

Lucy van Dorst

14 december 1989
  1. Artist statement; wat is je specialisme, wat maakt jouw werk uniek?

    Ik ontwerp en creëer op basis van dat wat ik voel en verbind dit met dat wat ik zie, dat wat een meebreng en dat wat ik tegenkom. Ik ben een pionier op het gebied van participatie en empowerment van mensen, hierin neem ik de tijd om te begrijpen hoe mensen bewegen en denken. Aan de hand hiervan ontwerp ik passende oplossingen die op menselijk niveau motiveert en activeert. Ik ben benaderbaar voor de mensen op straat, maar ga even makkelijk op inhoudelijk niveau in gesprek met ambtenaren en advocaten.

  2. Wat zijn je ambities? Wat wil je over vijf jaar bereikt hebben?

    Mijn ambitie is om mij de komende jaren voort te bewegen als een pionier, zodat ik mijn talenten kan laten doorgroeien en in zetten voor de wereld om ons heen. Na deze jaren zou ik in de wat verdere toekomst mij graag willen ‘wortelen’ en als een herberg zijn voor andere verse creatievelingen.

  3. Wat is het belangrijkste dat je hebt geleerd tijdens je studie?

    De iteratieve werkwijze van design-thinking is een bijzonder goede aanvulling geweest voor mij als ontwerper. Door vraagstukken en wetenschappelijke artikelen te vertalen naar ontwerpen en deze ontwerpen in te zetten om verder onderzoek te doen, ontdekte ik al in een heel vroeg stadium de waarde te zien, te voelen of te begrijpen wat anders zou kunnen.