Gips- en Instagramproject @_NTITL_D


Instagram:                                https://www.instagram.com/_ntitl_d/

website:                                     https://saskiaburema.com/
linkedin: 
             
                       https://www.linkedin.com/in/saskia-buremaa/

whatsapp contact :              klik op mij en je kan mij een berichtje sturen!
gastenboek: 
                           stuur mij een berichtje :)






PERFECTIE  WAT IS DAT EIGENLIJK?


En wat is het met perfectie, dat we allemaal zo ontzettend hard ons best doen om het te bereiken? Ik bedoel, zijn we niet al gewoon lekker perfect met z’n allen? Het begon allemaal toen ik onder de douche mijn lichaam stond te wassen. Het was heerlijk, tot ik bij mijn buik kwam. Met mijn handen gleed ik van boven naar beneden, en terwijl ik met mijn vingers over mijn buik gleed, dacht ik na over hoe ik eruit zie. Ik ben altijd al het 'dikke' meisje geweest en vroeger had ik daar behoorlijk last van! Tegenwoordig accepteer ik mezelf zoals ik ben. Niets perfectie dus... haha. Als ik mijzelf perfect had gevonden was ik vast nooit het pispaaltje geweest.




JANNEKE | 19 
HAAR PERSOONLIJKE VERHAAL.

Daar zit je dan. In je uppie in de trein naar Utrecht. Reizen doe ik weinig, en laat staan alleen. Maar tijdens de reis voel ik gezonde spanning in mijn onderbuik. Dit “fotomoment” staat al ongeveer twee maand gepland. Een vriendin van mij vertelde over haar ervaring en daar werd ik erg enthousiast van. Toch vind ik het spannend. Ik ben niet zo fotogeniek, en mijn motto lijkt een beetje op: “doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg” maar ik heb wel de beslissing genomen om deze uitdaging aan te gaan. 


Al een hele tijd heb ik last van dat stemmetje in mijn hoofd wat zegt “Je moet afvallen, je begint dik te worden, die buik moet weg” en ik ben er een beetje klaar mee. Ik heb een knop gevonden die ik langzamerhand aan het omdraaien ben. Vandaar dat ik ook aan dit project wilde meedoen.

Eenmaal aangekomen in Utrecht ben ik ontvangen door Saskia en onder genot van een kopje koffie hebben we eerst even gekletst over onszelf, wat voor verwachtingen ik heb en hoe we het gipsen/ fotograferen gaan doen. Dit gesprek was echt wel de ijsbreker. Er was geen moment waar ik ongemakkelijk van werd. 

Saskia legde duidelijk uit dat ik moest aangeven wat mijn grenzen waren, en mocht ze iets doen waar ik mij niet prettig bij voelde dat ik het gewoon moest zeggen. Ze vertelde heel duidelijk wat ik van de gips kon verwachten en wat ik wel of juist niet moest doen. Het fotograferen vond ik wel spannend, dit omdat ik dus niet fotogeniek ben. Toch gaf Saskia mij veel zekerheid door middel van complimenten. Na afloop hebben we even naar de foto’s gekeken en ik ben erg blij met de resultaten! Ik ben ontzettend benieuwd hoe het eindproduct eruit komt te zien. Een zeer geslaagde dag dus! En ik hoop dat meer mensen geïnspireerd raken om meer van hunzelf en hun lichaam te houden door dit project. 




Nou en dan weer drie uur in de trein terug naar huis. Dan heb je even de tijd om alles rustig te laten zakken en om na te denken over wat je nou eigenlijk gedaan hebt. Er gaan verschillende gedachten door je hoofd heen. Hoe is het resultaat, wat gaan mensen ervan vinden, wat nou als de resultaten toch anders zijn dan gehoopt. Maar die gedachten werden al snel vervangen door positieve gevoelens. Trots! Dat ik dit even geflikt heb! Wie had dat ooit gedacht. Zelfverzekerd, door de paar foto’s die ik had gezien. En vooral ook dankbaar voor Saskia, dat zij mij deze kans gaf en mij hier zo ontzettend goed mee geholpen heeft. Op het moment dat ik dit schrijf is het een paar dagen later. En ik merk dat mijn zelfvertrouwen beter is geworden. Het is nog niet op de plek waar het moet zijn, maar dat komt met de tijd