Copyright is zo passé

De installatie 'Rootetintrooth' van Caz Egelie becommentarieert onze verhouding tot kunstgeschiedenis. ‘Wij’ is naar zijn idee eigenlijk iedereen. Zo maakt hij het werk van mensen die nog nooit in aanraking zijn gekomen met kunst onderdeel van zijn installatie. ‘Maar ook replica’s van bekende werken krijgen een plek. Eigenlijk komen alle reacties op bestaande kunst die in mijn werk voorkomen in mijn installatie terecht.’

Caz houd zich veel bezig met appropriation: het gebruik van andermans kunst in zijn eigen werk. ‘Het onderwerp roept veel vragen op over originaliteit en authenticiteit. Zoals: wanneer ben je nou de eigenaar van een werk en mag je zomaar dingen kopiëren? Dat zijn centrale vragen in mijn installatie. Ik zou willen dat de kunstwereld veel meer open source is, zodat iedereen ermee mag doen wat ‘ie wil.' 

'Ik zou willen dat de kunstwereld meer open source is, zodat iedereen ermee mag doen wat 'ie wil.'


'Volgens mij kunnen we daardoor een nieuwe ontwikkeling inzetten. Als we vast blijven houden aan het idee dat je iets moet maken dat nog niemand heeft gemaakt, gaan we zeker geen stappen zetten. Men zegt dat wel dat deze houding er niet is, maar volgens mij is het nog steeds inherent aan de kunstsector dat je origineel moet zijn.’

‘Het gebruik van beelden van anderen is een herkenbaar element in mijn werk. Dat mensen denken: Oh, is dit niet het werk van die ene persoon? En dan volgt vaak de vraag of ik dat heb gemaakt. Ik stel dan de wedervraag of het belangrijk is of het van mijn hand is. Dat is echt een wezenlijk onderdeel. Ik kan in feite niet werken zonder het werk van anderen te gebruiken, omdat het altijd zo duidelijk in relatie staat tot wat er al is gebeurd in de kunst.’

'Op dit moment verdiep ik me ook in dansperformances. Samen met dansers van de dansacademie onderzoek ik hoe theatrale aspecten - of de aanwezigheid van een persoon door middel van een performance - onderdeel van mijn werk kunnen worden. Het inspirerendste aan theatervoorstellingen -toneel, maar vooral dans- vind ik die mooie aanwezigheid die zit in het moment dat je deelt met de mensen die op het podium staan.

Dáár ben ik naar op zoek, en tijdens Exposure zal performance dan ook een grote rol spelen in mijn installatie. De bezoeker wordt verrast met heftige en extravagante kostuums, want die vormen altijd een essentieel onderdeel van mijn werk.’

Terug