Boeddhistisch improviseren voor het goede doel

‘Het kwartje viel toen ik van Musicians without Borders hoorde. In een TedTalk sprak directrice Laura Hassler over muziek als middel om empathie te verwezenlijken.’ Op woensdag 21 juni draagt klassiek violiste Marie-Claire Boel haar eindexamenconcert ‘Joie de Vivre’ in de Fentener van Vlissingenzaal van het HKU Utrechts Conservatorium op aan deze internationale organisatie, die projecten organiseert en ontwikkelt voor verzoening en traumaverwerking door middel van muziek.

Marie-Claire is volhardend in haar wens een succesvolle carrière op te bouwen als violiste. Ze is opgeleid in de traditie van de Russische School, waarin discipline, respect en traditie hoog in het vaandel staan. Een ernstige blessure op haar twintigste en een jaar revalideren hielden haar niet tegen. Ze pakte haar instrument weer op en ging een nieuwe weg in op zoek naar haar eigen geluid. Niet zo gek als je bedenkt dat ze al vanaf opvallend jonge leeftijd verbonden is met het instrument.

'Ik zag in Zeeland Janine Jansen optreden: WOW! Een rasmuzikante, geen arrogantie of moeilijke dingen.'

Toen ze drie was trok Marie-Claire aan de rok van haar moeder toen ze tijdens een reclame van Douwe Egberts een viool hoorde: ‘Dat wil ik!’. Op haar tiende wist ze zeker dat ze een carrière in de muziek wilde opbouwen. ‘Ik woonde in Zeeland en zag daar Janine Jansen optreden: WOW!’ Voor haar eigen vioolkrant kreeg ze de kans Jansen te interviewen. Afgelopen najaar stonden ze samen op het podium voor een project aan het Conservatorium. ‘Ik heb haar altijd gezien als een rasmuzikant, geen arrogantie of moeilijke dingen.’ 

Een andere grote inspiratiebron is Nigel Kennedy. ‘Hij is rock ‘n’ roll, het ultieme voorbeeld van jezelf zijn in de klassieke muziek’, aldus Marie-Claire. ‘De Vier Jaargetijden van Vivaldi spelen met The Palestine Strings, daar dan nog op improviseren en dat allemaal op notabene BBC Proms!’, zegt de studente bewonderend. Nu grijpt ze zelf de kans een concert met engagement te verzorgen voor Musicians without Borders. Met name tijdens haar improvisatiestuk ‘You are the same as I am’ komt dit tot uiting.

Nigel Kennedy plays Spring from Vivaldi's The Four Seasons at the 2013 BBC Proms

Het werk is gebaseerd op het boeddhistische mantra ‘Om So Hum’. ‘Het gaat om wat je voelt, ik maak er een totaalplaatje van door ook te laten horen wat het betekent om in verbinding te staan’. Tijdens het stuk worden beelden van Musicians without Borders getoond. ‘Als ik in staat ben om in een soort trance te raken tijdens het spelen, denk ik dat het publiek dat ook kan.’ 

‘De beste manier om iets in de wereld te veranderen is met muziek’, zo haalt Marie-Claire Jimi Hendrix aan. Ze neemt deze quote, van opnieuw zo’n opmerkelijk icoon, mee de toekomst in. Ze wil de wereld rond, veel spelen met allerlei verschillen muzikanten en in vele stijlen, deze weer met elkaar verbinden zodat er nieuwe muziek ontstaat. ‘Geen cross-overs in de zin van een klassiek orkest dat ook een beetje pop doet, maar bijvoorbeeld reggae meenemen naar een ander werelddeel en er daar weer iets aan toevoegen.’

Marie-Claire Boel is genomineerd voor de Emir Steyerbergprijs.  

Terug